เหมือนตอนนี้..โลกเป็นสีเดียว
แต่ไม่รู้ว่า มันคือสีอะไร
เหมือนไม่อยากเจอคนรอบข้างตอนนี้
คิดว่าถ้าเจอเพื่อนที่หล่มน่าจะดีขึ้นนะ
แล้วถ้าได้กลับอุทัย
ได้ทำบางอย่างที่ทำแล้วมีความสุข
การจะเข้าใจใครนี่มันยากจังเลยนะ
ขนาดตัวเองยังไม่เข้าใจตัวเอง
ชั้นมาทำอะไรที่นี่นะ
มีพวกนี้แล้วยังไง
เหมือนชีวิตจะแย่ลงมากกว่า
เอ่อ..วิชายาก..(สัดๆ) ก็ผ่านไป บัญชีกะสแตท พรุ่งนี้อิ้งต่อ
โว้ว..จริงๆกุก้อไม่ได้เครียดกะไฟนอลมากหรอก กุเครียดอิคนข้างๆเนี่ย
เมิงไม่ปล้ำกันเลยหล่ะ กุหล่ะรำคาญ อิพวกเซ้วจัด ในเรื่องงี่เง่าเนี่ย
เรื่องดีๆไม่เซ้ว..หอก ตายซะ แล้วเสือกมาทำให้กุรำคาญอีกนะ
ห้องตัวเองไม่มีรึไง จ่ายเงิน ค่าเช่าโน้ตบุ๊ค ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าเช่าเตียง
ค่าเช่าห้อง ให้กุด้วย เหี้ย อารมณ์เสีย
แหมะ..ขนาดกุหน้านิ่ง ทำเป็นกลัวกลับไป พออีกวันก็กลับมาหน้าหนา
เหมือนเดิม...สันดานหน้าด้านนี่มันแก้ไม่หายรึไง ต้องให้กุระเบิดจริงๆใช่มะ
เอาให้มองหน้ากันไม่ติดไปเลยดีกว่ามั้ง จะได้ไม่ต้องมาเจอแม่งอีก
รำคาญฉิบหาย เป็นหมา เป็นควายหน่ะสิ สัด
โย่วๆ....กุเป็นขาร๊อคแล้วคับวันนี้...อิอิ
เมื่อคืนวาน ไปดูคอน ลิงกินผัก มา ร๊อบ หล่อมากกกกกกกกกกกกกก
อ๊ากกกกกกกก.....จะแดดิ้นอยู่ตรงนั้นให้จงได้ หน้าใสกิ๊ก พี่ไมค์ก็เท่ห์เหลือหลาย
ป๋าเชสโรคจิตได้ใจ (อ่าว..) ป๋าเชสมีเสน่ห์บนเวทีมากอ่ะ ตาแกเหมือนเรดาเลย
เจงๆนะ....คอยสอดส่อง...วิ้ว....มันส์ๆๆ บอกได้คำเดียว
แต่อยากบอกว่าทำไม๊ทำไมคนข้างๆกุม้นร้องกันไม่ค่อยได้เลยว่ะมีกุกะผู้หญิง
ข้างๆใครก็ไม่รุ แหกปากบ้าบอกันอยู่ 2 คน เหอๆ นอกนั้นก็เงียบกริบ หรือว่ากุต้อง
ไปแถวหน้าๆแฟนเพลงถึงจะเยอะ อายมากตอนนึง ป๋าเชสร้องเพลงไรว่ะ จำไม่ได้
รุแต่ว่าเป็นเพลงในอัลบั้มใหม่ แกยื่นไมค์มาให้ ให้เซย์ อะไรของแกก็ไม่รุ
ทุกคนเงียบกริบ....กริบ จริงๆ แล้วแกก็ไม่ยอมเอาไปร้องต่อนะ ยังคงเงียบอยู่อย่างนั้น
กุขำทันทีอ่ะ ตลกเป็นบ้า อายด้วย เหอๆ แล้วกุก็นะ..อยู่ไกลมากกกก เห็นเวทีลิบๆ
คือต้องดูบนจออย่างเดียวอ่ะ แต่จอก็ชัดดี หุหุ มันมาก
เสียดายเล่นน้อยไปหน่อย ชั่วโมงก่าๆเอง วิ้วๆ
แต่ก็สมการรอคอย เมื่อหลายปีที่ผ่านมาที่กุไม่ได้ไป หุหุ
ปล. อิอิงกุซอรี่ ลากเมิงไปลำบาก และ ขอบคุณด้วย กุซึ้งจริงๆ
งานต่อไป เวอร์จิ้นค่ะ BIG BANG โย่วๆ
งานที่ผ่านมาร๊อค
ต่อไปฮิพฮอพ
ต่อไปก็บอยแบนด์ค่ะ
เหอะๆ..หลายแนวดีเนอะ
เด๋วหัดร้องเพลง Lie ก่อง ยังร้องไม่ได้เลยอ่ะ
